1.  Przemija czas i toczy się koło historii,

      a każdy świt przynosi nowy dzień.

      Czas płynie tak jak rzeka dostojnie, powoli.

      Gdy dziań się kończy, przychodzi cichy sen.

      A rzeki nurt to małe płoche chwile,

      śmiech, czasem łzy, niewinnośc młodych lat.

      Tam z szarych dni kwitną uczuć motyle,

      wpadają w sieć utkaną z ważnych dat.

Ref. Nadzieja - to nasza ojczyzna

       Nadzieja- to rodzinny dom

       Nadzieja -to świat bez łez i lęku

       Nadzieja - przyjacielska dłoń

       Nadzieja - łąka pełna kwiatów

       Nadfzieja - to natchniona myśl

       Nadzieja - to wspaniałe jutro

       Nadzieja - trochę lepsze dziś.

2.   A czasem sen zakłóci burzy błyskawica

      I szary świt zamieni w ognia grom.

      Zapuka strach do bram czasu stolicy

      i ludzkich spraw rozburzy cichy dom.

      I wtedy trzeba poszukać w sercu nadziei,

      a ma ją każdy, choć nie wie że ją ma.

      Ona ugasi grom wojny, ochroni czasu rzekę

      I sen spokojny wszystkim ludziom da.

słowa: W. Stachurski, muzyka M. Ziger